OPEN BRIEF AAN DE SAMENLEVING
OVER SEKSUEEL MISBRUIK IN DE RK KERK
Eric van den Berg (Isidorusweb) en theoloog Frank Bosman zijn initiatiefnemer van een open brief aan de samenleving over het seksueel misbruik in de kerk. Ondertekenen van deze brief is mogelijk via de website www.wijblijvenkatholiek.nl. Met de zorgbrief willen de initiatiefnemers en ondertekenaars hun katholiciteit uitdrukken en worsteling met dit heikele thema.
Aan het begin van de Goede Week ligt de rooms-katholieke kerk zwaar onder vuur. Steeds meer verhalen van seksueel misbruik van kinderen en (jong)volwassenen door priesters, paters en zusters komen naar buiten. In tal van landen worden onafhankelijke commissies ingesteld (zoals in Nederland en Ierland).
Wij schamen ons diep voor de schanddaden die door medekatholieken in het ambt anderen zijn aangedaan. Daden die nooit hadden mogen gebeuren, maar toch zijn gebeurd. We erkennen dat ten volle, maar we kunnen die situatie niet terugdraaien. Wij delen in de pijn van de slachtoffers van seksueel misbruik en zijn blij met de excuses die hun zijn aangeboden.
Wij steunen de intense kerkelijke aandacht. De Bisschoppenconferentie heeft onafhankelijk onderzoek geïnitieerd waarbij de Kerkprovincie bij monde van de referent mgr. De Korte aangeeft:
“Wij moeten niet bang zijn voor de waarheid. In deze kwestie moet de onderste steen boven komen.” Wij vragen om de resultaten van dit onderzoek af te wachten en eraan bij te dragen door de informatie die men heeft met de in te stellen onderzoekscommissie te delen. Wij hopen, en willen er naar vermogen actief aan bijdragen, dat slachtoffers met wijsheid, zorgvuldigheid en professionaliteit worden bejegend. Wellicht dat zo iets van het morele en pastorale gezicht van de kerk kan worden hersteld.
Vele meer of minder betrokken katholieken keren de kerk de rug toe: uit schaamte, verontwaardiging of woede. Deze emoties zijn authentiek en begrijpelijk. Wij delen deze gevoelens. Maar wij blijven katholiek en hopen dat velen hetzelfde zullen doen. Om de wonden die zijn geslagen te helpen verbinden. Om te helpen voorkomen dat wat gebeurd is, opnieuw gebeurt. En om oog te houden voor het vele goede dat door de katholieke kerk en katholieke gelovigen ook gedaan is en wordt.
Wij denken aan de talloze generaties gelovigen, kunstenaars, wetenschappers, weldoeners en politici die geïnspireerd door hun katholiek geloof hebben bijgedragen aan de verbetering van de wereld. Talloze katholieken bouwden en bouwen op landelijk, regionaal en lokaal niveau – bijvoorbeeld in de politiek, de kunst, de media, de sport, de zorg en het onderwijs – mee aan de maatschappij en probeerden en proberen deze te doordringen met een christelijke geest. Wij denken aan de wijze waarop katholieken wereldwijd met inzet en compassie zorgen voor het welzijn van medemensen: in de hulpverlening voor ouderen, rouwenden, verslaafden, voor gevangenen, voor mensen zonder werk en voor vluchtelingen.
We hopen op rechtvaardigheid. Voor de slachtoffers van seksueel misbruik, voor de daders, voor de daders die tot inkeer zijn gekomen. We vragen de media om zorgvuldigheid, aandacht voor de omstandigheden, voor de nuances. We vragen terughoudendheid in het oordelen.
We vragen onze medekatholieken om deemoed. Christus vergeeft wie hebben gezondigd, mits er sprake is van berouw én boete. Berouw is een zaak van de gelovige tegenover God. Over de boete voor strafbare feiten gaat echter zowel de kerk als de staat.
God bidden wij om zijn nabijheid ook in deze tocht door de woestijn, juist in deze Veertigdagentijd van inkeer.
Als u katholiek bent, nodigen wij u uit deze tekst door te sturen aan medekatholieken en aan de mensen die twijfelen om aan boord te blijven. U kunt ook uw steun uitspreken door deze tekst op uw website of blog te plaatsen.
Met vriendelijke groeten,
Eric van den Berg (http://www.isidorusweb.nl/) en Frank Bosman (http://www.goedgezelschap.eu/)
initiatiefnemers
COMMUNIE VOOR WIE???
We zouden wensen dat mensen meer betrokken zijn bij geloof en Kerk en ook de Communie ontvangen. Is het niet zo, dat we zo met elkaar kunnen groeien in verbondenheid met de verrezen Heer? Hem ontvangen we in de heilige Communie, zoals Hij zich voor ons heeft gegeven, voor ons zondaars, tot het uiterste. Alles heeft Hij voor ons over gehad en dat blijft zo. Hij blijft trouw aan zijn gegeven liefde en zijn belofte: ‘Ik zal er zijn voor jou. Dit is mijn Lichaam, dit is mijn Bloed’. Niet voor de rechtvaardigen, want die hebben geen dokter, geen redder nodig, maar voor de zondaars.
Als ons de heilige Hostie wordt getoond met daarbij de woorden ‘Zalig zij die genodigd zijn aan de maaltijd van de Heer. Zie het Lam Gods dat wegneemt de zonden der wereld’, zeggen wij dan niet ‘Heer, ik ben niet waardig dat Gij tot mij komt, maar spreek en ik zal gezond worden’? We gaan niet zomaar ter Communie. Als we ter Communie gaan, geven we uiting aan ons verlangen om door het ontvangen van de Heer te groeien in onze band met Hem en met elkaar en sterk te staan tegen alles wat ons van de Heer afhoudt, wat dit ook moge zijn.
Iedereen kent zichzelf wellicht het beste. Als je de Heer serieus wilt volgen, kom je uiteraard jezelf tegen. Naast gave is het leven ook worsteling en strijd om jezelf te kunnen zijn en blijven, maar wel zoals de Heer mij heeft gedroomd en mij van dag tot dag meer beeld wil maken van zijn liefde. Dat is een geheim tussen Hem en mij. En dan zie ik zelf heel goed of ik in een bepaalde situatie wel of niet ter Communie ga, ook als ik niet voldoe of (nog) niet kan voldoen aan wat de Kerk mij vraagt ten aanzien van huwelijksbeleving en (homo)seksualiteit. De keuze om ter Communie te gaan lijkt mij te liggen bij de gelovige zelf, die opkijkt naar de Hostie, het Lam Gods dat de zonden van de wereld wegneemt en dan zijn geweten onderzoekt en vervolgens zegt: ‘Heer, ik ben niet waardig…’
Eenieder moet zich vrij kunnen voelen om af te zien van de Communie en in plaats daarvan om een zegen te vragen (en dus wel mee naar voren te komen). Recht hebben we geen van allen op de Communie, maar het zou wel fijn zijn als de gemaakte keuze altijd gerespecteerd wordt, zowel door de kerkelijke bedienaar als door de andere gelovigen. Alleen in vrijheid en respect kunnen we groeien in onze verbondenheid met de Heer en met elkaar.
Pastoraal Team VOMMMM